![](http://img.tebyan.net/big/1390/10/207549416910268239511318211048792229153.jpg)
درد مچ دست به دلایل گوناگونی رخ میدهد. مچ درد میتواند به علت آسیب ناگهانی ایجاد شود که منجر به رگ به رگ شدن و یا شکستگی مچ دست می گردد. اما فشارهای تکراری بر مچ، آرتروز و سندرم تونل کارپال نیز می تواند موجب مچ درد گردد.
درمان بدون جراحی درد مچ دست
در
صورتی که مشکل به موقع تشخیص داده شود، روش های غیر جراحی می توانند به
بهبود علائم ناشی از سندرم تونل کارپ کمک موثر نمایند. این روش های درمانی
به شرح زیر هستند:
• داروهای ضد التهاب غیر استروئید (NSAIDs):
مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئید مثل ایبو پروفن (آدویل، مورتین، و
موارد مانند آن) می تواند به کاهش و درمان درد مچ دست ناشی از سندروم تونل
کارپال در کوتاه مدت کمک کند. به هر حال، درباره تاثیرگذاری این داروها بر
بهبود سندروم تونل کارپال شواهد دقیقی در دست نیست.
• مصرف دارو: در موارد خاص، مصرف داروهای مختلف می تواند باعث کاهش درد و التهاب ایجاد شده به واسطه سندروم تونل کارپال شود. در واقع، داروهای ضد التهاب غیر استروئید مثل آسپیرین، ایبو پروفن، و سایر داروهای مسکن مانند آن می توانند باعث کاهش علائم ایجاد شده در کوتاه مدت در نتیجه انجام فعالیت های شدید شوند. مصرف داروهای خوراکی دیورتیک (مثل قرص های ضد عفونی و تصفیه کننده آب) نیز می تواند باعث کاهش ورم بیمار شود.
• تزریق کورتیکو استروئیدها:
پزشک ممکن است از تزریق به تونل کارپال با یک داروی کورتیکو استروئید
همچون کورتیزون به منظور کاهش درد استفاده کند. در واقع کورتیکو استروئیدها
می توانند با کاهش فشار بر عصب میانی باعث کاهش التهاب و ورم ایجاد شده در
مچ دست شوند. به هر حال توجه داشته باشید که داروهای خوراکی کورتیکو
استروئید در مقایسه با تزریق کورتیکو استروئید برای درمان سندروم تونل کارپ
اثربخشی کمتری دارند.
• اسپلینت مچ دست: استفاده
از اسپلینت مچ دست در زمان خواب می تواند به کاهش علائم شبانه مربوط به
سوزش و بی حسی مچ دست کمک کند. در حقیقت اسپلینت شبانه یک انتخاب مناسب در
زمانی است که زنان باردار به مشکل سندروم تونل کارپال مبتلا شوند.
• فیزیوتراپی:
متخصص فیزیوتراپی می تواند از روش های درمانی خاص و تمرین های حرکتی برای
درمان آسیب دیدگی های مچ دست و مشکلات مربوط به آن استفاده کند. در صورتی
که شما نیاز به عمل جراحی داشته باشید، متخصص فیزیوتراپی می تواند به توان
بخشی شما پس از عمل جراحی کمک موثر کند. علاوه بر این شما می توانید از
بررسی های ارگونومیک انجام شده توسط متخصص فیزیوتراپی در ارتباط با
فاکتورهایی که ممکن است در محل کار باعث آسیب دیدگی مچ دست شده باشد، بهره
مند شوید.
• تمرین های حرکتی: تمرین های کششی و
تقویتی می توانند برای افرادی بطور خاص مفید باشند که علائم مشکل آنها کاهش
پیدا کرده باشد. این تمرین های حرکتی می بایست زیر نظر متخصص فیزیوتراپی
آموزش دیده برای درمان آسیب های فیزیکی انجام شود یا برای این کار باید از
نظرات یک متخصص کار درمانی که دارای آموزش و تجربه لازم برای ارزیابی آسیب
های فیزیکی و کمک به افراد در ارائه اطلاعات مورد نیاز جهت بهبود وضعیت
سلامتی و نحوه درست انجام فعالیت های بدنی است، استفاده شود.
اگر مچ دست شما پیچ خورده یا دچار کشیدگی تاندون دست شده
است، با استفاده از اسپلینت می توان از تاندون یا رباط آسیب دیده تا زمان
بهبود آن حفاظت کرد. اپلینت ها می تواند بطور خاص در مواردی مفید باشند که
آسیب دیدگی به خاطر انجام حرکت های تکراری ایجاد شده باشد.
• روش های درمانی جایگزین:
طب سوزنی و درمان دستی نیز می تواند برای بعضی بیماران مفید باشد، اما
اثربخشی این روش های درمانی هنوز به صورت علمی تایید نشده است. یک استثنا
برای این روش های درمانی استفاده از یوگا است که نتایج بررسی ها نشان دهنده
تاثیرگذاری این روش بر کاهش درد و بهبود وضعیت عضلات بیماران مبتلا به
سندروم تونل کارپال است.
اگر استخوان شما در محل مچ دست شکسته باشد،
لازم است که تکه های استخوان در موقعیت مناسب قرار گیرند تا به این ترتیب
امکان بهبود بیمار فراهم شود. استفاده از قالب و اسپلینت می تواند به نگه
داشتن تکه های استخوان در کنار یکدیگر تا زمان بهبود کامل شکستگی کمک موثر
نماید.
اگر
سندروم تونل کارپال به خاطر آرتروز التهابی همچون ابتلا به آرتریت
روماتوئید ایجاد شده باشد، آنگاه درمان آرتروز می تواند باعث کاهش علائم
سندروم تونل کارپال شود، اما این شرایط نیز دارای تاییدیه رسمی از مراجع
حرفه ای نیست.
![](http://bayanbox.ir/preview/2158344755464328273/%D8%A2%DA%AF%D9%87%DB%8C-1.jpg)